Posts tagged "cultuur"

Reizen in Nederland: Gouda

panorama-Gouda-markt-2

Een tijdje geleden riep ik heel hard mopperend dat thuisblijven ook heerlijk is (wat ook zo is). Ik had toen (net zoals nu) weinig geld en/of tijd om te reizen en dat maakt mij wel eens droefig. Gelukkig is Nederland ook een prachtig land en zijn er genoeg (gratis) uitjes. Omdat dus niet iedereen veel kan reizen is er nu op kirstenspooren.nl een nieuwe rubriek, namelijk ‘Reizen in Nederland’, waar ik jullie kennis laat maken met bijzondere plekken. Dit keer trappen we af met Gouda.

Lees meer3

Interview Angelo Bromet

thumb.php

AMSTERDAM – We kennen hem al als Bijlmerexpert uit de serie ‘Patrick in de Bijlmer’. Maar wie is Angelo Bromet nou eigenlijk en wat kan hij ons vertellen over de Bijlmer? Zijn de vooroordelen over deze wijk wel zo terecht? Waar zijn de leuke plekken in deze wijk? Hieronder Angelo Bromet’s versie van de Bijlmer.

Wie is Angelo Bromet?

“Vader, cultureel ondernemer, oprichter van WOTS (Word on the Street) en Dutch Soil en jongerenwerker bij NoLimit. Daarnaast ben ik een groot liefhebber van hiphop.”

Bijlmerexpert, wat betekent dat voor je?

“Voor mij niets. Ik ben geen Bijlmerexpert, ik ben een persoon met een mening over deze wijk. Ik ben bereid mijn mening te onderbouwen met feiten voor personen die de Bijlmer willen onderzoeken. Of mij dat een expert maakt weet ik niet, want ik kan het niet afwegen tegenover iemand anders. Ik houd van Zuidoost, wat het met zich meebrengt en wat er leeft. Meer niet.”

Wat is je drijfveer om met jonge talenten te werken?

“Ik heb er twee. Één: ik ben zelf ooit een redelijk goede honkballer geweest maar ik werd lichamelijk ziek. Ik kreeg een spierafwijking door een coach die me te veel pushte, die zich niet bezighield met het welzijn van mijn lichaam. Ten tweede: ik ben opgegroeid met zoveel getalenteerde mensen en ik weet dat degenen die het maken, die nationale bekendheid krijgen, niet altijd de beste zijn. Maar ze zijn wel qua structuur veel beter opgebouwd. Vervolgens zie ik mensen gefrustreerd rondlopen die veel en veel beter zijn, maar de mentaliteit gewoon niet hebben die nodig is. Dan hoor je mensen zeggen: ‘Hij was echt een topvoetballer, maar die had geen discipline of zijn ouders steunden hem niet.’ Wij (WOTS) focussen ons op die talenten en proberen tot ze door te dringen en ze te motiveren om meer te halen uit hun talent.”

Tijdens een eerder interview had je het over mensen die tevreden zijn met hun negatieve leven. Kom je tijdens je werkzaamheden veel van dit soort jongeren tegen en help je ze dan gelijk?

“Wel als ik het gevoel heb dat het erin zit. Als ik het gevoel niet heb, heeft het geen nut. Ik moet het wel in je ogen kunnen zien: ‘Eigenlijk ben ik niet helemaal tevreden.’ Met een beetje guidance kom je er wel en wil ik dat wel doen.”

Zijn al die vooroordelen over de Bijlmer terecht?

“Kijk, het is voor een groot gedeelte waar, maar de context waarin het geplaatst wordt is niet helemaal juist. Als je bij wijze van spreken zegt: ‘Angelo is vergeetachtig.’ Dat is misschien zo, maar als je daar een punt achter zet is dat het enige beeld wat je dan van mij hebt. Angelo is veel meer dan dat en heeft ook heel veel positieve kanten. Als je alleen maar het negatieve belicht, is dat het beeld wat iemand van mij krijgt. Net zoals het met de Bijlmer is.”

Waarom is de wijk alleen negatief in beeld? Waarom ook niet de leuke kanten?

“De leuke kant is niet mediawaardig. Aan de andere kant is er ooit een idee ontstaan dat Zuidoost het getto van Nederland is. Niemand heeft ooit de moeite gedaan om te kijken of het anders is. Geluiden die het tegendeel bewijzen, die winnen het niet van de negatieve.”

Wat betekent de Bijlmer voor jou?

“Het is waar ik geboren ben, waar ik opgegroeid ben, waar ik de minder leuke kanten en de leuke kanten van het leven heb mogen zien. Waarbij ik geleerd heb dat het de moeite waard is om te gaan voor je droom, ongeacht wat er uiteindelijk uit komt. Je kunt altijd naar de negatieve kant teruggaan in het leven, waarom dan niet het positieve proberen te bereiken? Dat is wat Zuidoost voor mij betekend heeft. Ik ben hier opgegroeid, ben er weggegaan, en weer heel bewust vier jaar geleden teruggekomen. Ik kwam hier om te trouwen en mijn kinderen op te voeden, te werken en om hier een bijdrage te leveren. Dit omdat ik nooit vergeten ben dat ik mijn behaalde successen aan deze wijk heb te danken. De straat heeft veel invloed op je en ik heb het positieve eruit gehaald.”

Wat zijn aanraders in de Bijlmer?

“Ik houd van de markt op zaterdag, hier op het plein. Ik loop daar graag en ik zie veel verschillende culturen op één markt, en het aanbod is op iedereen, wat voor cultuur dan ook, afgestemd. Er is lawaai, gezelligheid en lekker eten. Het is er heel erg volks. Het is de plek waar ik zaterdag heen ga op de fiets wanneer mijn kinderen thuis zijn en mijn vrouw op de bank zit. Soms ga ik erheen en koop er helemaal niks, gewoon even voor mezelf. Even buiten. Heerlijk om te kijken naar mensen. Mensen die heen en weer gaan of om dingen te zien waar bij je denkt: ‘Nou dat kan toch niet.’ Zoals kleine kinderen die met grote boodschappenkarren lopen en vervolgens nog een zusje dat erbij loopt. Ik houd er gewoon van om mensen te observeren en op de markt kan dat.”

Boodschap voor de lezers?

“Als je eenmaal accepteert dat Nederland een multiculturele samenleving is, weet je dat het erbij hoort dat er goede en slechte dingen bij komen met verschillende culturen. Je kunt niet zeggen: ‘Ik wil wel het eten en het goedkope fruit van de Turk halen, maar ik wil de Turk zelf niet.’ Dat werkt niet. Al die verschillende culturen hebben mooie kanten, maar helaas ook minder mooie. Zuidoost is een plek waar verschillende culturen leven en waar ze hun balans zoeken in hoe ze met elkaar leven, met hun eigen problemen dealen. Hoe ze hun geloofsovertuiging kunnen uiten zonder dat het botst. Iedereen doet zijn best. Of je houdt ervan en dan moet je gewoon komen en genieten, of je houdt er niet van en dan moet je niet komen en blijven waar je zit! Het is een plek in ontwikkeling, het is er mooi, er is heel veel groen, er is heel veel ruimte, kinderen spelen buiten, er zijn mensen die heel hard werken om er wat van te maken en ook mensen die knokken op hun eigen manier. Die dynamiek maakt een wereldplek in een wereldstad. Kun je New York en Parijs waarderen? Vind je het leuk om naar Brazilië te gaan? Dan kun je Zuidoost niet slecht vinden.”

Door Dorien Makkink en Kirsten Spooren

Het culturele West(en)

Toeschouwers van de kunstroute. (Foto: Nick van Rookhuijzen)

Het is al laat in de middag, wanneer Amsterdam-West tot leven komt. Hangjongeren komen bijeen bij een bankje, moeders lopen met kinderen aan de hand en auto’s rijden voorbij. Het lijkt een gewone dag in West, maar toch is er iets anders. Er zijn namelijk meer mensen dan normaal op straat. Studenten, vrolijk kletsend met een kaart in de hand. De studenten zien er excentriek uit en zijn op weg naar de Bolo-K. De kunstroute van Amsterdam-West.

Wat veel mensen niet weten, is dat Amsterdam-West veel kunst en cultuur te bieden heeft. Denk aan de Westergasfabriek, het filmmuseum, maar ook aan de vele kunstenaars die in West wonen. Al deze kunstenaars laten hun kunst zien tijdens de kunstroute die door heel Amsterdam-West plaatst vindt.

Vliegende stoelen en muurschilderingen
De kunstroute begon om 12 uur, op het Wachterliedplantsoen, maar kwam pas echt tot leven om een uur of vier. Het waren voornamelijk de studenten die in grote getallen, s’ middags kwamen. Ze lopen de hele route af en bij elke kunststop drinken ze een biertje of een glas wijn met de kunstenaars. De kunst op de route is heel erg verschillend. De één heeft een atelier, de ander hangt stoelen aan de muur en het platfond, en weer een ander voert een toneelstukje op. De kunst is eigenzinnig en heel apart. Voor sommige kunstwerken heb je echt een hoop fantasie nodig. Andere kunstwerken zijn weer heel beeldend.

De muurschildering

Kunstfanaten
Een man op een fiets, racet voorbij. In het voorbij gaan roept hij iets naar een groepje studenten. Hij wijst hen de weg naar de volgende plek op de route. Andreas is een echte kunstfanaat. Hij is iets ouder dan het gemiddelde publiek, maar daarom niet minder enthousiast. Hij heeft eigenlijk alles al gezien, maar gaat toch nog een keer de route af.
“Ik vind het geweldig. De sfeer, de kunst. Iedereen is zo vrolijk!” zegt Andreas (dat is zijn artiesten naam), beeldend kunstenaar. Hij komt uit Zaandam, maar woont sinds kort in West. “In dit tijdperk hebben we dit soort evenementen juist nodig,” vertelt hij. “Ik heb een hekel aan internet, waar iedereen je kunst zomaar kopieert. Hier kan iedereen laten zien wat hij of zij kan! I love it!”

Andreas springt weer snel op zijn fiets, op naar de volgende kunststop. Hij is niet de enige kunstenaar die het werk van anderen bekijkt. Hilde Anna de Vries is nieuw op de kunstroute. Ze exposeert op twee locaties in West. Ze werd benaderd met de vraag of ze haar werk tentoon wilde stellen op de kunstroute.
“Ik heb voor het eerst geprobeerd een serie te maken. Op de schilderijen zie je mij als baby en kind,” vertelt ze over haar kunst. De kunstwerken zijn kleurrijk en vertellen echt een verhaal.

Het atelier en de kustwerken van Hilde Anna de Vries. (Foto: Nick van Rookhuijzen)

West = kunst en cultuur
De kunstroute vond plaats op 8 en 9 oktober en is een jaarlijks terugkerend evenement. Met de kunstroute proberen ze iedereen maatschappelijk te betrekken en om West op een speelse en culturele manier op de kaart te zetten. Want West staat voor kunst en cultuur.