Posts in "Portfolio" Category

Ook een eigen WordPress website?

Wordpress website

Bent u op zoek naar iemand die voor u een bedrijfswebsite kan maken? Of een eigen blog? Een webshop? Een eigen plekje op het web? 

Wanneer u een eigen bedrijf heeft, is het erg belangrijk dat u ook online te vinden bent. Of uw nu als zzp’er werkt, een eigen restaurant heeft of een klein winkeltje runt. Een website is tegenwoordig hét visitekaartje van uw bedrijf.

Een website hebben is dus belangrijk, maar ik snap ook dat het niet veel geld en tijd mag kosten. U zoekt dus naar iemand die voor u een makkelijk te onderhouden WordPress website kan maken en snapt dat uw portemonnee niet oneindig is.

Lees meer

Interview: Ronald Mulder /Columbus Magazine

Ronald Mulder

Geschreven voor Columbus Magazine, editie 39

Naam: Ronald Mulder
Leeftijd: 27 jaar
Beroep: Schaatser
Aantal dagen per jaar in het buitenland: 150
Meest afgelegen bestemming: Colombia

Met een groot aantal plakken en klinkende zeges op zijn naam is  Ronald Mulder een van Nederlands aanstormende schaatstalenten.  Hoe zorgt hij ervoor dat hij in het buitenland goed beslagen ten ijs komt?

Wat zit er bij jou standaard in je koffer?
‘Schoenen, heel veel schoenen! Niet dat ik zo’n schoenengek ben, maar voor mijn sport heb ik nou eenmaal veel verschillende schoenen nodig. Uiteraard voor mijn schaatsen, maar ook voor het rennen en het springen tijdens mijn trainingsessies. De schoenen gaan mijn handbagage in, de ijzers van mijn schaatsen in de ruimbagage. Mijn schaatsen zijn overigens op maat gemaakt door een Canadese specialist. Toen ik nog wat minder bekend was, had ik gewone schaatsen. Die gingen de deur uit op het moment dat ik zag dat de wereld- kampioen toentertijd custom-made schaatsen gebruikte. Afgezien van mijn schaatsen, reis ik licht. Vaak wat kleren, meer niet. Ik ben wel veel in het buiten- land, maar heb weinig vrijetijd en dus weinig nodig.’
Waarom ben je gaan schaatsen?
‘Mijn broers hebben me aangestoken. Ik heb vijf broers die allemaal aan het skeeleren waren en ik deed vaak mee. De stap naar schaatsen was snel gezet.
Nu is het niet meer weg te denken uit mijn leven. Ik vind vooral het competitie-element leuk. Je gaat voor de titel. Ook ben ik gek op de snelheid, vooral als ik met zestig kilometer per uur door de bocht ga. Dat is het mooiste wat er is.’
Zijn er ook minder leuke kanten?
‘Ik hou niet zo van kou! Gelukkig vinden de meeste schaatswedstrijden binnen plaats, maar als het heel koud is op de ijsbaan dan word ik daar ook niet heel blij van. Verder zijn er niet echt dingen die ik niet leuk vind aan schaatsen. Ik heb van mijn hobby mijn werk gemaakt en heb niks te klagen.’

Hoe bereid je je voor op een reis of toernooi?
‘Ik neem vooral maatregelen tegen een jetlag, zeker als ik naar heel verre bestemmingen moet reizen. Dan probeer ik al zo veel mogelijk in het ritme van het land te komen. In het vliegtuig drink en beweeg ik veel. Ik kan sowieso niet zo lang stil zitten dus dat komt mooi uit.’

In hoe verre bereiden je concurrenten in het buitenland zich anders voor op wedstrijden?
‘Eigenlijk verschilt de schaatscultuur niet zo veel. Alleen de Aziaten hebben een andere manier van voorbereiden. Als Nederlandse schaatsers gaan warmlopen, dan trekken ze meestal een sprintje of gaan rennen, maar de Aziaten zie je dan meer sjokken. Ze zien er dan sloom en lui uit, alsof ze alle tijd hebben en niet zo een wedstrijd moeten gaan schaatsen. Maar zodra ze in de startblokken staan en het fluitje gaat, zijn ze vliegensvlug weg. Overigens, wat alle schaatsers ook gemeen hebben is een voorliefde voor sushi. Schijnbaar ben ik de enige die die liefde niet deelt. Als ik met andere schaatsers iets ga eten, ben ik altijd de enige die denkt, o nee, niet weer! Ik ben dan ook altijd blij als ik thuis weer aan de Hollandse pot kan.’

Wat is jouw favoriete reisbestemming?
‘Colombia was, ondanks de corruptie, erg mooi. Ik ben er bijna een maand geweest en het landschap en de cultuur hebben diepe indruk op mij gemaakt. Ook leuk is dat skeeleren er erg populair is. Iedereen doet het — na voetbal is het de belangrijkste sport van het land. Wat betreft schaatsbestemmingen ga ik het liefst naar Calgary. In de Canadese stad vind je een van de snelste ijsbanen te wereld. Naast de baan ligt de universiteit, zodat er altijd een gezellige, relaxte sfeer hangt. Vaak komen de studenten even kijken als je aan het schaatsen bent. Als je echt op vakantie wilt en ook even wilt schaatsen, kan ik een andere Canadese stad aanraden: Vancouver. Met meerdere schaats- banen, maar ook een prachtligging tussen de Stille Oceaan en de bergen.’

Waar zou je nog weleens willen schaatsen?
‘In Alma-Ata, de grootste stad van Kazachstan. Daar ligt een van de hoogst gelegen ijsbanen van de wereld. Door de ligging kun je gedurende de gehele schaatsronde rugwind hebben. In het verleden hebben veel schaatsers er dan ook wereldrecords neergezet.’

www.ronald-mulder.nl

Credits uitgelichte afbeelding: ©Thomas Rousing

Arosa in de herfst: een wandelparadijs / indebergen.nl

Uitzicht Arosa

Herfst. Stormachtige dagen, mist en regen. Klinkt niet echt als het ideale wandelweer. Toch kan het heel mooi zijn om in de herfst te wandelen. Denk aan de prachtige kleuren van de bladeren, het speciale zonlicht en een warme chocolademelk dat op je wacht na afloop. Wandelen in de herfst kan prachtig zijn en al helemaal als je omringd wordt door gigantische bergtoppen, waarvan sommige al sneeuw tonen en andere in de mist zijn gehuld. In Arosa ondervond ik dit zelf. Een schilderachtig dorp met schilderachtige wandelroutes. Een onontdekt wandelparadijs.

Oude kerkjes en verlaten wandelpaden
Arosa staat al enige tijd op de kaart als een populair skigebied, maar het kleine bergdorpje in Graubünden is zonder sneeuw ook prachtig. Duizenden tinten groen omringen je, hoge bergtoppen lopen over in glooiende heuvels en oude, zwart geblakerde chalets staan hier en daar verspreid. Ook niet onbelangrijk: de toeristen hebben deze plek nog niet ontdekt en zeker in de herfst zijn de wandelpaden zo goed als leeg. Op een verdwaalde koe na dan. Arosa ligt behoorlijk afgesneden van de bewoonde wereld. Alleen al om er te komen moet je eerst 360 haardspeldbochten overleven. Er zijn geen doorgaande wegen. De enige weg ernaar toe stopt in het dal. Er gaat wel een trein naar Arosa, wat echt een aanrader is. De route staat op de UNESCO Wereld erfgoedlijst en is werkelijk adembenemend. Door de onbereikbaarheid van Arosa, zal je hier niet veel dagjestoeristen zien. Het dorpje heeft ook een ongekende charme. Eeuwenoude kerkjes wisselen zich af met leuke cafeetjes en een redelijk hippe winkelstraat. Hoewel Arosa er dus uitziet als een oud en traditioneel bergdorpje, is het er zelfs in de herfst erg levendig.

Hoogste bakkerij van Europa
Er zijn verschillende wandelroutes in Arosa. De mooiste wandelroutes gaan vanaf de Weisshorn (2653m). Hier vind je het 360 graden café en de hoogste bakkerij van Europa. Een mooie plek om te beginnen dus. Vanaf de top van de berg kan je genieten van een spectaculair uitzicht over 400 bergtoppen. Het kan bovenop wel eens mistig zijn, maar ook dit kan voor mooie beelden zorgen. Mocht het mistig zijn, probeer dan een andere dag of later op de middag terug te komen, want het uitzicht mag je niet missen. Op de Weisshorn beginnen twee routes, die weer gecombineerd kunnen worden met andere routes. Een wandeling vanaf de Weisshorn duurt 1 uur en 45 minuten en dan ben je bij het middenstation. Vanaf hier kan je terug lopen naar Arosa, dat nog 20 minuten duurt. Vanaf de Weisshorn kan je er ook voor kiezen om te gaan bergwandelen van top naar top. De mogelijkheden zijn eindeloos.

Wandelroutes voor jong en oud
De routes verschillen van niveau en zo is er voor iedereen wel een wandeling te doen. Wandelen met de kinderen? Dan is de ‘Legendes van Arosa’ wandelroute echt een aanrader. Er worden verschillende legendes verteld over Arosa die de fantasie te boven gaan. Of houd je meer van een uitdaging? Er zijn meerdaagse wandelingen mogelijk, waarbij je verschillende dalen aandoet en van berghut naar berghut trekt. Op deze wandeling heb je ook meer de kans om een steenbok of ander wild te zien. Zeker in de herfst. Ook kan je vanaf Arosa naar Davos of Chur wandelen.

All-Inclusive
Een groot voordeel van in de herfst wandelen in Arosa, is dat je een All-inclusive kaart krijgt. Met deze kaart mag je gratis gebruik maken van alle liften en het openbaar vervoer. Ook verschillende recreatieparken en activiteiten zijn gratis, zoals het Seilpark (een klimpark) en de bootjesverhuur. Met de All-Inclusive kaart kan je dus heerlijk het gebied ontdekken, zonder elke keer op de portemonnee te moeten letten. 

Dit artikel is geschreven voor www.indebergen.nl

Arosa-Lenzerheide: twee dorpen, één skigebied / Snowplaza

AvondArosa (origineel) - Graubunden toerisme

Hoog boven de wolken tuur ik het dal in. Onder mij ligt Arosa, nog half verscholen onder een deken van dichte nevel. Achter mij ligt Lenzerheide. Het dorp zelf zie ik niet, daarvoor zijn de bergen te hoog en de mist te dik, maar ik moet maar op mijn gids vertrouwen. We staan bij de nieuwe kabelbaan die in december opengaat. Hierdoor worden de twee dorpen met elkaar verbonden en ontstaat er een superskigebied. Het grootste in Graubünden, met meer dan 200 km aan skiplezier. Vanaf december is het niet meer Arosa of Lenzerheide, maar Arosa-Lenzerheide. Toch hebben de twee dorpen een totaal verschillend karakter en wordt het misschien nog een moeilijke keus of je dit jaar in Arosa of Lenzerheide wilt verblijven.

Zoek de verschillen
Wil je meer doen dan skiën en ook uitstapjes maken naar andere dorpen? Dan is Arosa waarschijnlijk niet zo geschikt voor je. Arosa ligt afgezonderd in een dal, zonder doorgaande weg. Om Arosa te bereiken moet je eerst 360 haarspeldbochten overleven (wel leuk voor adrenalinejunks of Top-Gear) of een uur met de trein naar Chur (hoofdstad van Graubünden). Niet een heel gemakkelijke plek om te bereiken dus. Het voordeel hiervan is wel dat het dorpje zeer rustig is, dankzij het gebrek aan doorgaand verkeer. De bergen om Arosa heen geven het gevoel dat je inderdaad op een eindstation bent aangekomen. Weg van alle stress en hallo schone lucht! Lenzerheide daarentegen voelt levendiger aan, juist dankzij een doorgaande weg. Veel dagjestoeristen uit Zurich (ligt hier 1½ uur rijden vandaan) komen en gaan. In de winter is het hier altijd druk en gezellig. Ook kan je vanuit Lenzerheide eenvoudig andere dorpjes ontdekken of een middagje naar Chur gaan.

Kerk Arosa

Verboden te trouwen
Als je meer van het ‘bergdorp’ gevoel houdt, dan valt de keuze waarschijnlijk op Arosa. Het Zwitserse dorpje ontstond al in 1300 en in het oude gedeelte van Arosa (Innerarosa) zien we daar nog veel van terug. Denk aan de typische Zwitserse bergchalets, oud en donker geworden door de vele jaren heen. Ook staat er een oud kerkje, heel idyllisch boven op een heuvel. Het Bergkirchli geeft Arosa een pittoresk uiterlijk. Veel toeristen besloten daarom ook spontaan om er te gaan trouwen, maar helaas is de priester het zat om toeristen te ontvangen voor het ja-woord in zijn kerk. Mocht je toch trouwneigingen krijgen en dit in Arosa willen doen, dan kan dat in de kerk gelegen in het centrum. Tegenover de kerk – op een andere heuvel – staat het Heimatmuseum. Dit is het oudste huis van Arosa en sommige kamers zijn nog net zo ingericht als toen. Een aardige oude dame geeft je er graag een rondleiding. Lenzerheide is een ‘nieuwer’ dorp en is uitgegroeid tot een echte vakantieplek. Heerlijk gelegen aan een meer, veel zon op de pistes en de bereikbaarheid zorgt ervoor dat Lenzerheide al snel populair is geworden bij de stadsmensen, die er eventjes tussen uit willen. Lenzerheide voelt op dit moment aan als het nieuwe St. Moritz, maar dan zonder het ‘zien en gezien worden’. In Lenzerheide komen de ‘rich en famous’ om te genieten van de rust en onbekendheid, maar ongemerkt begint Lenzerheide een mix te worden van glamour en een klassiek skidorp.

Met de zon mee skiën
Over skiën gesproken. Arosa en Lenzerheide worden misschien dan wel één skigebied, toch biedt elk dorp andere voordelen als het om skiën of snowboarden gaat. Arosa heeft aan zijn kant 70 km aan pistes en 40 km aan freeride afdalingen. Voor freestylers is er een speciaal funpark en een nieuwe halfpipe. Arosa is een echt traditionele familiebestemming. Er is een speciale Junior club waar de allerjongsten kunnen leren skiën en waar verschillende activiteiten worden gehouden. Ook is het skigebied van Arosa wat kleinschaliger. Het is echt een aanrader voor beginners of gezinnen met kinderen. De kinderen blijven lekker bij de Junior club, terwijl pa en ma de uitgebreide pistes van Arosa-Lenzerheide uitproberen. Het skigebied van Lenzerheide is wat groter en heeft ook wat meer zwarte pistes en off-piste mogelijkheden. Hier wordt vaak de Audi FIS Ski wereldcup gehouden. In Lenzerheide kan je letterlijk met de zon mee skiën, ’s ochtends aan de ene kant van de berg en ’s middags aan de andere kant van de berg. Wat wel leuk om te doen is in Lenzerheide, is het Early Bird skiën. Om 6:30 gaat de eerste lift al open en bovenaan de berg kan je de zon zien opkomen, daarna krijg je een enorm ontbijt, om vervolgens de dag te beginnen met een skitocht.

Skigebied Lenzerheide kant

Een plek voor Foodie’s
Na het skiën wil je natuurlijk ook lekker eten. Ben je een echte foodie, dan is Lenzerheide iets voor jou. Hier focussen ze zich heel erg op de gastronomie. Zo heb je de Heidi-Stübli, een restaurant van Hotel Lenzerhorn. Hier serveren ze traditionele, lokale gerechten in een sfeervolle omgeving. Een echte must-go in Lenzerheide is de Alphütte Fops, een bergrestaurant waar je lokale gerechten kan eten, zo bij de boer vandaan. Het uitgaansleven van Lenzerheide is ook leuk. Je vindt hier geen après-ski zoals in Oostenrijk, maar er zijn wel een paar leuke barretjes en ’s avonds komt het hier pas echt tot leven. In Hotel Kurhaus (een soort van chique hipster/backpack hotel) vind je de Cinema Music Club, waar tot in de late uurtjes kan worden gedanst. In de lounge van dit hotel kan je goedkoop biertjes drinken. In Arosa kan je ook erg goed eten en het nachtleven is er ook niet verkeerd. Dit is misschien wel mede dankzij drie jongens, die de droom hadden om Arosa wat meer als een ‘jongere’ bestemming neer te zetten. Ze begonnen een restaurant en een nachtclub.

Alphütte Fops

Overdag een dorp, ’s nachts een stad
“In de winteravonden wordt Arosa een stad, omdat alle stadsmensen dan hierheen komen,” zegt Flo Weiler, één van de eigenaren van restaurant Aifach, die het runt samen met zijn goede vriend Mark. Sascha (de derde vriend) bezit de nachtclub Raum. Het restaurant gaat uit van het concept ‘te gast bij vrienden’ en de sfeer in het restaurant is ook zo. Het uiterlijk van het restaurant en het eten zijn hip en modern, heel anders dan dat je in Arosa zou verwachten. In de winter moet je wel reserveren, want het is er altijd vol. Voor een lunch in Arosa is het ‘360 graden restaurant’ op de Weisshorn echt een aanrader. Je ziet er niet alleen 400 bergtoppen, maar ze hebben er ook nog eens een bakkerij – de hoogste van Europa.

Nieuw, nieuwer, nieuwst
Dankzij het nieuwe skigebied wordt er volop gebouwd en komen er steeds meer nieuwe restaurants en hotels bij. Zo komt er in Lenzerheide een nieuw restaurant, bij de nieuwe kabelbaan en opent de Priva Alpine Lodge binnenkort zijn deuren. Dit is een gigantisch resort met nieuwe appartementen, waar in alle behoeftes van de skiër wordt voorzien. In Arosa denken ze wat meer vooruit: restaurant Aifach is gebouwd met het nieuwe skigebied in het achterhoofd.

Restaurant Aifach

Met dank aan:
Graubünden Toerisme
SWISS International Airlines: Swiss International Air Lines vliegt 4x dagelijks van Amsterdam naar Zürich v.v.
Zwitserland Toerisme
Swiss Travel System

Dit artikel is geschreven voor www.snowplaza.nl en gepubliceerd in twee delen: deel I en deel II

Italiaanse holbewoner spelen / Columbus Magazine

Matera---Alessio-Milan

Hoeveel mensen kunnen er nou zeggen dat ze een weeklang hebben gewoond als hun voorvaderen uit het stenen tijdperk? Reis af naar het Zuid-Italiaanse dorpje Matera en je bent een van de happy few.

Tot ver in de jaren tachtig was Matera, net boven de hiel van Italië, uiterst berucht. Aan één kant van het plaatsje, verspreid over de flank van een ravijn, leefden sinds het stenen tijdperk mensen in woningen die deels uit het tufgesteente waren gehakt en deels erop waren gebouwd. De hygiëne was er erbarmelijk, de armoede schrijnend, de kindersterfte hoog. Zelfs volksschrijver Carlo Levi sprak er schande van in Christus stopte te Eboli, een werk dat de Italianen met de neus op de ellende in het zuiden van hun eigen land drukte. In de jaren vijftig kregen de ‘holbewoners’ eindelijk woonruimte elders in Matera en werden de grotten verlaten of opgeknapt volgens nieuwe richtlijnen. Af en toe stopte er een filmregisseur als Pier Paolo Pasolini, die op zoek was naar primitieve architectuur als decor. Gaandeweg vonden de grotten echter nieuwe inwoners – hippies uit heel Europa zagen er betoverende (en gratis) woonruimte in en werden opgevolgd door ondernemers die er toeristisch brood in zagen. De transformatie was compleet in de 1993, het jaar dat de grotwoningen op de Werelderfgoedlijst werden gezet. Tegenwoordig vind je in de rotsen luxueuze woningen, restaurants, musea en hotels die variëren in prijs en uiterlijk. De meest spectaculaire slaapplek is Le Grotte della Civita, een grot die vroeger werd gebruikt als kerk. De ruimte is tientallen meters diep en wordt sprookjesachtig verlicht met kaarsen.

Ook elders in de omgeving van Matera kun je grotten induiken. In de regio staan zo’n 150 eeuwenoude rotskerken. Bijzonder indrukwekkend is de zogeheten Crypte van de Zondeval, die in de negende eeuw is uitgehakt in een kloof die opdoemt in een wijngaard. De muren zijn beschilderd met afbeeldingen uit het Oude en Nieuwe Testament. De crypte is pas in de jaren zestig herontdekt toen herders hier hun vee naartoe brachten om te schuilen. Terug in de openlucht is het gebied, dat (nog) niet ten prooi is gevallen aan massatoerisme, heerlijk om in te wandelen. Bijvoorbeeld tussen de grillige rotsformaties van de Lucanische Dolomieten of op de zandstranden van de nabijgelegen Ionische kust. Eveneens het vermelden waard is Craco, een middeleeuws plaatsje dat op een heuvel boven een rivierdal uittorent en in de jaren zestig vanwege de dreiging van een aardverschuiving werd geëvacueerd. Het spookdorpje is een bijzonder uitje dat je onderdeel kunt maken van een wandeltocht over de Via Appia, de oude Romeinse weg die door het gebied kruist. Een overzicht van accommodatie in Matera vind je op www.sassiweb.com

Een weekje grotwonen kost circa  € 800, inclusief vliegtickets Amsterdam – Bari, de transfer naar Matera en een verblijf in een B&B.

Deze reportage is geschreven door Kirsten Spooren in opdracht voor Columbus Magazine en komt uit editie 38.

Kuala Lumpur door de ogen van de locals / Columbus Magazine

SFEERBEELD_SkylineKualaLump

Lange tijd was de hoofdstad van Maleisië het ondergeschoven kindje onder de Zuid-Aziatische metropolen. Aan die reputatie lijkt een einde te komen – een levendige mix van Maleisiërs, Chinezen, Indiers en expats zetten Kuala Lumpur op de kaart met culturele en culinaire topattracties. Waar moet je naartoe? Drie locals delen hun insider tips.

De favoriete plekken van … Benedict Lourdesamy

Leeftijd: 52 jaar
Werkt: als ecotoerismegids bij www.toursbylocals.com
Woont: Pentaling Jaya

‘Ik woon zelf in Petaling Jaya, een buitenwijk van Kuala Lumpur. Als je van Maleisisch, Chinees en Indiaas eten houdt, dan zit je hier goed. Om zo veel mogelijk keukens uit te proberen, bezoek je de PJ pasar malam (avondmarkt). Verschillende eettentjes lokken je met de heerlijkste gerechten en bij marktkraampjes koop je exotische vruchten, zoals de stekelige doerian.’

Foto door: Amber de Bruin

‘Als ik niet eet bij een kraampje op straat, dan ga ik het liefst naar het Coliseum Café . De plek stamt uit de jaren twintig en is daarmee een van de oudste restaurants van de stad. Hier krijg je voornamelijk goede westerse maaltijden – schuif aan voor onder andere de beste steak in Kuala Lumpur!’ Coliseum Café, Jalan Tuanku Abdul Rahman 100, 26926270.

Love it or hate it, maar winkelen in Kuala Lumpur draait om enorme shopping malls, de een nog extravaganter dan de ander. Persoonlijke favoriet is Pavilion KL , waar je niet alleen de gebruikelijke westerse winkels vindt maar ook Maleisische en regionale merken als het hippe moslimmodehuis Hajaba.’ Pavilion KL, Jalan Bukit Bintang 168, 21188833, www.pavilion-kl.com

 ‘Om de drukke stad te ontvluchten, zoek ik verkoeling in de Lake Gardens . Dit is het grootste park van de stad, met sfeervolle negentiende-eeuwse architectuur en onder andere een orchideeëntuin, hibiscustuin en planetarium. Vooral de meren, waarnaar het park is vernoemd, zijn een verademing.’ Lake Gardens, Jalan Parlimen, 26934132.

Frangipani

 ‘Als ik iets te vieren heb – of me echt een keer wil laten verwennen – reserveer ik een tafeltje bij Frangipani. In dit stijlvolle, intieme restaurant laten de koks zich vooral door de Franse keuken inspireren. De foie gras is hemels!’Frangipani, Jalan Changkat Bukit Bintang 29, 21443001, www.frangipani.com.my 

‘Dakterrassen zijn een bijzonder populair uitgaansfenomeen in Kuala Lumpur. Je hebt ze in alle soorten en maten, maar ik ben fan van de SkyBar, dat hoort bij het hippe Traders Hotel. De bar bij het zwembad is een populaire plek voor een drankje na het werk – locals mengen zich onder toeristen en er heerst een relaxte sfeer. Voor lokale begrippen zijn de drankjes niet goedkoop, maar daar krijg je wel een ongeëvenaard uitzicht op de Petronas Towers voor terug.’ SkyBar, Traders Hotel, 23329888, www.skybar.com.my

‘Bezoek Kuala Lumpur als het even kan tijdens het Thaipusam festival, in januari of februari. Ter gelegenheid van deze grootste hindoeviering van Maleisië kastijden gelovigen zich door haken of andere piercings in hun lichaam te steken en zo de heilige Batu-grotten ten noorden van de stad op te zoeken. Gruwelijk om te zien, maar ook mooi dankzij het spirituele element.’

Thaipusam Festival. Foto door: William Cho

‘Even een snelle maar lekkere hap wegwerken? Dat doe ik – en met mij vele anderen – bij Yusoof. Het Indiase fast food restaurant is een lokaal begrip en hét adres voor een verdienstelijke chicken tandoori of tikka masala.’ Restoran Yusoof dan Zakhir, Jalan Hang Kasturi.

 ‘Borrelen met vrienden doe ik graag in W.I.P. en dan het liefst in de relaxte tropische tuin, met de uitgebreide cocktail- en wijnkaart bij de hand. Het publiek is gemengd – urban chic maar zonder attitude. Later op de avond draait een dj plaatjes.’ Bangsar Shopping Centre (begane grond), Jalan Maarof 285, Bukit Bandaraya, 20941789, wip.com.my  

Meer lezen? Kijk dan op colmag.nl voor editie 37.
Deze reportage is geschreven door Kirsten Spooren in opdracht voor Columbus Magazine 

Kuala Lumpur Mini guide / Columbus Magazine

LunaBar

Kuala Lumpur in het kort

Bij een ‘modderige samenloop van rivieren’ – de letterlijke vertaling van ‘Kuala Lumpur’ –  verwacht je niet meteen een hypermoderne metropool die als een van de economische en culturele zwaargewichten van Azië bekend staat. De Maleisische hoofdstad heeft dan ook een lange weg afgelegd sinds zijn bescheiden oorsprong als mijnstad halverwege de negentiende eeuw. Geplaagd door ziektes, brand en overstromingen, stond de nederzetting bekend als regelrechte hell hole, totdat de Britten de toenmalige Maleisische sultanaten verenigden en Kuala Lumpur als hoofdstad aanwezen. Investeringen in infrastructuur en fraaie koloniale architectuur volgden, evenals (nog meer) Chinese en Indiase migranten, van wie de nakomelingen nog steeds een groot stempel op de stad drukken. Inmiddels is Kuala Lumpur, ook wel liefkozend KL genoemd, een van de toonaangevende steden van Zuidoost-Azië: modern, vooruitstrevend en internationaal. Naast het rijke winkel- en culinaire aanbod is voor reizigers vooral de culturele verscheidenheid van de stad een grote trekker. Hindoes, boeddhisten en moslims leven vreedzaam naast elkaar en verrijken de stad met spectaculaire gebouwen en festivals.

————————————————————-

Foto door: Shubert-Cie

Grootte
1,6 miljoen inwoners

Telefooncode
+60 (Maleisië), 03 (Kuala Lumpur)

Munteenheid
€ 1 = Mal. ringgit (MYR) 4

Beste reistijd
Juni, juli en augustus. Dan is de temperatuur relatief het aangenaamst. Mocht het gaan regenen dan heb je ook meteen met een flinke stortbui te maken. Gelukkig regent het er bijna nooit langer dan twee uur. In deze periode vinden ook de meeste festivals plaats. De natste periode is van september tot en met december.

Reizen naar Kuala Lumpur
Malaysia Airlines en KLM vliegen rechtstreeks van Amsterdam naar Kuala Lumpur. De reis duurt ongeveer twaalf uur (heen). Kijk ook op www.CheapTickets.nl.

Reizen binnen Kuala Lumpur
De KL Monorail loopt dwars door de centrale stad, evenals het (nogal ondoorzichtige) RapidKL trein- en busnetwerk. Voor kaarten en tarieven zie www.myrapid.com.my. Vanuit de luchthaven brengt de hsl-trein KLIA Express je binnen een halfuur naar het centrum, www.kliaekspres.com

Lezen
Insight Guide Maleisië (2011) beschrijft onder andere lokale tradities en gebruiken, € 17, LP Kuala Lumpur Melaka & Penang (2011), € 17.

Surfen
www.tourism.gov.my (officiële toerismewebsite van Maleisië en Kuala Lumpur), www.klhotspots.com (blog over de nieuwste hotspots), www.kuala-lumpur.ws (online reisgids), alilfatmonkey.com (KL voor foodies)

Kijken
Entrapment met Catherina-Zera Jones, Sean Connery en Kuala Lumpur in de hoofdrol. De plot: twee dieven proberen in een bank in de Petronas Twin Towers in te breken.

Foto door: Carawah

————————————————————-

Meer lezen? Kijk dan op colmag.nl voor editie 37
Deze reportage is geschreven door Kirsten Spooren, in opdracht voor Columbus Magazine

Op vrijwilligersvakantie in Zweden / Columbus Magazine

2_kanoter_h

Ver weg van de bewoonde wereld, midden in de bossen van Bergslagen in centraal Zweden, ligt het kamp van Nordic Discovery. Een plek om tot rust te komen, om te genieten van de natuur en om het wildlife van Zweden te ontdekken. Helemaal voor niks.

Nou ja, helemaal voor niks – je krijgt kost en inwoning in ruil voor vrijwilligerswerk. De ultieme manier om dit voor buitenstaanders relatief onbekende deel van Zweden, zo’n tweehonderd kilometer ten noordwesten van de hoofdstad Stockholm, te ontdekken. Want hoe leer je een bestemming nou beter kennen dan door er te werken en te wonen? Nordic Discovery-oprichter Mikael Nilsson biedt ook reguliere outdoorvakanties in de regio aan, maar wil niemand de kans afpakken dit wilde stukje Scandinavië te ervaren. ‘Reizen moet om het idee gaan, niet om de portemonnee’, zegt Nilsson, ‘maar er zijn maar weinig instellingen die je de kans bieden om te werken voor je vakantie en voor een daadwerkelijk onvergetelijke ervaring zorgen.’ Het werk kan van alles zijn – het hangt er maar net vanaf waar je zelf goed in bent of wat je wilt bijdragen. Ga bijvoorbeeld kano’s repareren, help mee te koken of zet vakantiehuisjes in de verf. Hoe langer je blijft, hoe meer privileges je krijgt. Na een week mag je gratis gebruik maken van de kano’s en kajaks van Nordic Discovery en na twee weken kun je gratis mee op een bever- of elandsafari. Na drie weken gids je waarschijnlijk de safari’s zelf. De tochten behoren tot de hoogtepunten van een verblijf in de regio Bergslagen, dat in vroegere tijden tot de belangrijkste mijngebieden van Europa behoorde, maar tegenwoordig als een van de grootste natuurreservaten van Zweden bekend staat. Je kunt urenlang hiken door de uitgestrekte bossen en varen over de vele rivieren en meren. Zo peddel je met zonsondergang je kano door vredige waterwegen en maak je uitzonderlijk grote kans aan de waterkant niet alleen bevers en elanden, maar ook herten en zeldzamere diersoorten als de wolf en de lynx te zien. In het bos schuilen ook auerhoenen, uilen en haviken. Als vrijwilliger heb je na je werk volop tijd van deze natuur te genieten en maak je het ’s avonds gezellig met de andere vrijwilligers. Het Nordic Discovery-kamp zelf ligt in de buurt van het – voor Nederlanders ongelukkig genaamde – dorpje Kloten en is lastig te bereiken met openbaar vervoer. Via Stockholm reis je naar Söderbärke en vanaf daar haalt Nordic Discovery je op, www.nordicdiscovery.se

Een weekje vrijwilligerswerk.

Vlucht Amsterdam-Stockholm  ()       € 285
Retour trein Stockholm-Söderbärke    € 72
Totaal p.p.                                         € 357

 

Tekst: Kirsten Spooren

Dit stukje is in opdracht geschreven voor www.Columbusmagazine.nl, editie 37

Interview Jelle Brandt Corstius / Columbus Magazine

tumblr_lzcjaen9ji1qmgt9no1_500_large

Een duik in de koffer van…

NAAM Jelle Brandt Corstius LEEFTIJD BEROEP Programmamaker AANTAL DAGEN PER JAAR IN HET BUITENLAND 120 MEEST AFGELEGEN BESTEMMING Magadan,  Rusland

Na jarenlange omzwervingen in Rusland was correspondent, reisschrijver en programmamaker Jelle Brandt Corstius naar eigen zeggen toe aan ‘een wat rustiger gebied, zowel op politiek als militair vlak.’ Het resultaat is Van Bihar tot Bangalore, een reisserie over het uiterste van India die vanaf 2 december door de VPRO wordt uitgezonden.

Wat ging er in je koffer mee naar India?

‘Heel weinig! Ik had voor mijn eerste reis – ik ben uiteindelijk 4 maal naar India gevlogen – alleen handbagage mee. Met onder andere malariapillen, een kleine laptop en een sarong. Die laatste gaat op al mijn reizen mee – het is een multifunctioneel hebbeding dat weinig ruimte in beslag neemt. Ik gebruik ’m als afscheiding  in ruimtes zonder deur of als deken of zonnescherm. Er ging weliswaar weinig in mijn bagage mee, maar ik heb gedegen onderzoek voor de tv-serie gedaan. Veel boeken en Indiase kranten online gelezen, contact gezocht met lokale journalisten en een jaar lang Hindi lessen gevolgd. Helaas is Hindi maar een van de honderden talen die in India worden gesproken, dus veel heeft het niet geholpen, maar het is een begin!’

Waarom India?

‘Ik wilde iets anders dan Rusland, waar ik jarenlang als correspondent voor Nederlandse kranten heb gewerkt en voor de VPRO-serie Van Moskou tot Magadan heb rondgereisd. Ik wilde me helemaal verdiepen in een nieuw land waar ik zelf niet veel van afwist. Ik was nog nooit in India geweest en had er geen voorstelling van. India is dan ook relatief onbekend in Nederland. Vooral op tv zie je maar weinig over het land. En dat terwijl alles er supersnel verandert – het is een boeiende bestemming met zijn geheel eigen logica. Een logica die ik niet altijd snap, maar die ik wel heel graag wíl snappen. India is ook het land van uitersten: van Bihar, liggend in het arme oosten, tot Bangalore, de technologische reus in het rijke zuidwesten.’

Wat heeft indruk op je gemaakt?

‘De mensen. De enorme aantallen mensen en de smerigheid die dat met zich meebrengt. Daar moest ik heel erg aan wennen, maar na drie weken verdwijnt dat gevoel. Je krijgt dan grote waardering voor de gastvrijheid van de Indiërs. Mijn reis door India begon in het noordoosten en eindigde in het zuidwesten. We reizen langs de Ganges, waar ik de spirituele kant van India tegenkom en waar ik een glaasje Gangeswater drink. Daarna verder naar Bihar, waar het kastensysteem nog springlevend is. In Punjab werd ik verrast door de gastvrijheid van het land. Zodra je aankomt word je met open armen ontvangen en krijg je direct eten, vaak met een klont boter erbij. Hier geldt: hoe meer liefde, hoe meer boter. Het is dus eigenlijk een compliment. Daar bezocht ik een weeshuis waar uitsluitend meisjes leven, die vaak gewoon als baby bij het vuilnis worden gesmeten. In Godhra deed ik mee aan een cricket-team van moslims en hindoes en was ik getuige van het verfsmijten tijdens het Holi-festival. Ook heb ik een vier dagen lange rit van Mumbai (ook wel Bollywood genoemd) naar Delhi gemaakt in een een typische Indiase vrachtwagen, een rijdend kunstwerk met allerlei toeters en bellen. De bijrijder was een jongen van veertien. Aan die bijzondere vrachtwagenavonturen hebben we één hele aflevering gewijd. Een andere bijzondere bestemming was Varanasi, een van de belangrijkste pelgrimsplaatsen van India. We hebben daar een bezoek gebracht aan een soort hospice. Daar lag een oude vrouw op haar sterfbed. Je verwacht dan een droevige stemming, maar haar familie was eigenlijk dolgelukkig. Als je als hindoe sterft in Varanasi, dan word je niet meer gereïncarneerd en kom je in het nirvana. De familieleden waren blij dat de vrouw werd verlost van het aardse leven. Heel bijzonder om te zien. Verder zijn we nog in Dharavi – de grootste sloppenwijk ter wereld – geweest. Het is een hele hechte gemeenschap, waar niemand nog wel wilt. ’

Waren er ook minder leuke situaties?

‘Problemen met de politie, zoals ik die voor mijn documentairereeks in Rusland had ondervonden, bleven in India gelukkig uit. Het enige wat ik kan bedenken was dat de cameraman een keer was gaan slapen en zijn camera op de grond had gezet. De volgende ochtend bleek dat een rat het rubberen oogstuk van de camera had opgegeten. Dat was wel even lastig.’

Ben je van plan om ooit nog eens terug te keren naar India?

‘Ja zeker! Misschien dat er nog een tweede serie komt, daar hoop ik wel op. Ik wil ook de vrienden die ik daar heb gemaakt nog eens bezoeken en naar Mumbai teruggaan voor vakantie.’

Heb je nog tips voor mensen die naar India gaan?

‘Go with the flow! Eigenlijk moet je er vanuit gaan dat niks zo loopt als gepland.’

Tekst: Kirsten Spooren

Deze tekst is geschreven in opdracht voor www.Columbusmagazine.nl, editie 37.

Besnorde romantiek in de boerderij / Noordhollands Dagblad

Noordhollands Dagblad

Tekst: Kirsten Spooren
Fotografie: Nick van Rookhuijzen

Het is koud buiten, maar niet zo kil als de liefde van boer Teun en zijn vrouw Tinie. Terwijl hij alleen nog maar bezig is met zijn koeien, zit Tinie eenzaam op de boerderij. Om de relatie te redden, bestelt Tinie een Mariachi band uit Nicaraqua die de romantiek weer terug in hun leven moet brengen. Terwijl de zingende snorren weer voor liefde zorgt tussen die twee, krijgt het publiek het al gauw warmer dankzij de zonnige nummers van familievoorstelling Moustachio.

“Je zou me wel eens een compliment mogen geven,” zegt Tinie mopperend. “Ja, dat is moeilijk!” roept boer Teun onhandig uit. Tinie kijkt hem boos aan. “Tja!” zegt ze. “Tja!” zegt Teun terug. “Cha cha cha!” beginnen de drie Sombrero’s te zingen. Humor en drama gaan in dit stuk hand in hand. We zien de pijnlijke momenten tussen Tinie en Teun en de grappen en grollen van de Spaanstalige band. De kinderen hebben de onbeholpen boer al vrij snel in hun hart gesloten, vooral door de briljante koe imitatie en ook de drie ‘snorren’ brengen een glimlach op het gezicht van het publiek. De allerkleinste zitten op kussentjes toe te kijken hoe de liefde tussen Teun en Tinie weer begint te bloeien en rollen van het lachen wanneer de drie Mariachi weer iets stoms doen. De gevatte grappen doen ook de mondhoeken van de ouders trillen en de muziek laat iedereen loskomen. Aan het einde is het tijd om met de voetjes van de vloer te komen en mogen de kinderen samen met de cast gaan dansen. De kinderen zijn eerst nog wat verlegen, maar wanneer de Limbo wordt gedaan doet iedereen vrolijk mee.

De voorstelling vindt plaats bij het Fort aan den Ham, wat de sfeer van het toneelstuk ten goede komt. Door de pure Hollandse omgeving, zien we de boerderij van Teun en Tinie ook echt staan. Daar heb je geen levendige fantasie voor nodig. De combinatie van het fort en de voorstelling, zorgt ook voor een onvergetelijk uitje. Na de voorstelling kan je je namelijk opwarmen in het fort zelf, waar een museum in gevestigd zit. Kinderen kunnen voor de deur een legerhelm opzetten en een echt geweer vast houden.

Moustacio is een toneelstuk van de theatergroep Wie Walvis, bestaande uit een internationale cast. De voorstelling is de winnaar van Het Gouden Eitje, op de Parade van 2012. Kijk op www.wiewalvis.nl voor de speeldata.