Interview Jelle Brandt Corstius / Columbus Magazine

tumblr_lzcjaen9ji1qmgt9no1_500_large

Een duik in de koffer van…

NAAM Jelle Brandt Corstius LEEFTIJD BEROEP Programmamaker AANTAL DAGEN PER JAAR IN HET BUITENLAND 120 MEEST AFGELEGEN BESTEMMING Magadan,  Rusland

Na jarenlange omzwervingen in Rusland was correspondent, reisschrijver en programmamaker Jelle Brandt Corstius naar eigen zeggen toe aan ‘een wat rustiger gebied, zowel op politiek als militair vlak.’ Het resultaat is Van Bihar tot Bangalore, een reisserie over het uiterste van India die vanaf 2 december door de VPRO wordt uitgezonden.

Wat ging er in je koffer mee naar India?

‘Heel weinig! Ik had voor mijn eerste reis – ik ben uiteindelijk 4 maal naar India gevlogen – alleen handbagage mee. Met onder andere malariapillen, een kleine laptop en een sarong. Die laatste gaat op al mijn reizen mee – het is een multifunctioneel hebbeding dat weinig ruimte in beslag neemt. Ik gebruik ’m als afscheiding  in ruimtes zonder deur of als deken of zonnescherm. Er ging weliswaar weinig in mijn bagage mee, maar ik heb gedegen onderzoek voor de tv-serie gedaan. Veel boeken en Indiase kranten online gelezen, contact gezocht met lokale journalisten en een jaar lang Hindi lessen gevolgd. Helaas is Hindi maar een van de honderden talen die in India worden gesproken, dus veel heeft het niet geholpen, maar het is een begin!’

Waarom India?

‘Ik wilde iets anders dan Rusland, waar ik jarenlang als correspondent voor Nederlandse kranten heb gewerkt en voor de VPRO-serie Van Moskou tot Magadan heb rondgereisd. Ik wilde me helemaal verdiepen in een nieuw land waar ik zelf niet veel van afwist. Ik was nog nooit in India geweest en had er geen voorstelling van. India is dan ook relatief onbekend in Nederland. Vooral op tv zie je maar weinig over het land. En dat terwijl alles er supersnel verandert – het is een boeiende bestemming met zijn geheel eigen logica. Een logica die ik niet altijd snap, maar die ik wel heel graag wíl snappen. India is ook het land van uitersten: van Bihar, liggend in het arme oosten, tot Bangalore, de technologische reus in het rijke zuidwesten.’

Wat heeft indruk op je gemaakt?

‘De mensen. De enorme aantallen mensen en de smerigheid die dat met zich meebrengt. Daar moest ik heel erg aan wennen, maar na drie weken verdwijnt dat gevoel. Je krijgt dan grote waardering voor de gastvrijheid van de Indiërs. Mijn reis door India begon in het noordoosten en eindigde in het zuidwesten. We reizen langs de Ganges, waar ik de spirituele kant van India tegenkom en waar ik een glaasje Gangeswater drink. Daarna verder naar Bihar, waar het kastensysteem nog springlevend is. In Punjab werd ik verrast door de gastvrijheid van het land. Zodra je aankomt word je met open armen ontvangen en krijg je direct eten, vaak met een klont boter erbij. Hier geldt: hoe meer liefde, hoe meer boter. Het is dus eigenlijk een compliment. Daar bezocht ik een weeshuis waar uitsluitend meisjes leven, die vaak gewoon als baby bij het vuilnis worden gesmeten. In Godhra deed ik mee aan een cricket-team van moslims en hindoes en was ik getuige van het verfsmijten tijdens het Holi-festival. Ook heb ik een vier dagen lange rit van Mumbai (ook wel Bollywood genoemd) naar Delhi gemaakt in een een typische Indiase vrachtwagen, een rijdend kunstwerk met allerlei toeters en bellen. De bijrijder was een jongen van veertien. Aan die bijzondere vrachtwagenavonturen hebben we één hele aflevering gewijd. Een andere bijzondere bestemming was Varanasi, een van de belangrijkste pelgrimsplaatsen van India. We hebben daar een bezoek gebracht aan een soort hospice. Daar lag een oude vrouw op haar sterfbed. Je verwacht dan een droevige stemming, maar haar familie was eigenlijk dolgelukkig. Als je als hindoe sterft in Varanasi, dan word je niet meer gereïncarneerd en kom je in het nirvana. De familieleden waren blij dat de vrouw werd verlost van het aardse leven. Heel bijzonder om te zien. Verder zijn we nog in Dharavi – de grootste sloppenwijk ter wereld – geweest. Het is een hele hechte gemeenschap, waar niemand nog wel wilt. ’

Waren er ook minder leuke situaties?

‘Problemen met de politie, zoals ik die voor mijn documentairereeks in Rusland had ondervonden, bleven in India gelukkig uit. Het enige wat ik kan bedenken was dat de cameraman een keer was gaan slapen en zijn camera op de grond had gezet. De volgende ochtend bleek dat een rat het rubberen oogstuk van de camera had opgegeten. Dat was wel even lastig.’

Ben je van plan om ooit nog eens terug te keren naar India?

‘Ja zeker! Misschien dat er nog een tweede serie komt, daar hoop ik wel op. Ik wil ook de vrienden die ik daar heb gemaakt nog eens bezoeken en naar Mumbai teruggaan voor vakantie.’

Heb je nog tips voor mensen die naar India gaan?

‘Go with the flow! Eigenlijk moet je er vanuit gaan dat niks zo loopt als gepland.’

Tekst: Kirsten Spooren

Deze tekst is geschreven in opdracht voor www.Columbusmagazine.nl, editie 37.

Related Posts

200236712-001 Regen tijdens je vakantie / Indebergen.nl 2 april 2012
254389_10150328282954951_381294614950_9830879_5170929_n Skiën in Afrika 28 december 2011

Leave a Reply